Een Leeuw was heel oud geworden. Zijn tanden waren weggesleten. Zijn ledematen konden hem niet langer dragen, en de Koning der Dieren was inderdaad erg zielig toen hij hijgend op de grond lag, op het punt te sterven.
Waar waren zijn kracht en zijn vroegere gracieuze schoonheid nu gebleven?
Toen zag een everzwijn hem, stormde op hem af en stak hem met zijn gele slagtand. Een stier vertrapte hem met zijn zware hoeven. Zelfs een verachtelijke ezel liet zijn hielen vliegen en balkte zijn beledigingen in het gezicht van de Leeuw.
Auteursvermelding
Aesopus was een Griekse fabeldichter die vermoedelijk leefde in de zesde eeuw voor Christus en wiens verhalen tot de meest vertelde ter wereld behoren. Zijn fabels, waaronder 'De oude Leeuw', gebruiken dieren als spiegel voor menselijk gedrag en tijdloze sociale waarheden. Deze fabel wordt wel beschouwd als een van zijn meest indringende commentaren op de vergankelijkheid van macht.
