Dudu’s Hoed

“Hey, Dudu,” zegt Dumisani.

“Ik wed dat je je hoed niet door dat raam kunt gooien.”

Dudu kijkt omhoog naar het open raam.

Het is zo hoog op de klaswand dat ze niet kan zien wat aan de andere kant is.

“OK,” zegt Dudu. “Ik tel tot drie.”

Ze doen hun hoeden af en staan klaar.

“Eén…” zegt Dudu langzaam, “twee”… “Drie!”

Dudu en Dumisani gooien hun hoeden richting het raam.

Dudu’s hoed landt zachtjes tegen de muur en glijdt naar beneden op de plank eronder.

Maar Dumisani’s hoed komt dichtbij. Hij raakt de vensterbank en stuitert, draait drie keer in de lucht voordat hij op het hoofd van de opgezette neushoorn eronder tot stilstand komt.

Dudu en Dumisani lachen zo hard dat Dudu haar buik moet vasthouden.

“Nog eens!” zegt ze.

De vrienden pakken hun hoeden en Dumisani telt: “Eén, twee, drie!”

Dumisani’s hoed vliegt door de lucht, komt voorbij de vensterbank, stoot tegen het frame en valt door het raam.

“JA!” roept hij.

Dudu’s hoed ligt weer op de plank.

“Doe het nog eens,” zegt Dumisani tegen Dudu. Dudu pakt haar hoed, ballt deze op in haar hand en knijpt met haar ogen naar het raam.

“Eén, twee, drie,” zegt Dumisani, en Dudu gooit. Maar haar hoed stuitert van de vensterbank en glijdt weer naar beneden langs de muur.

“Nog eens,” zegt Dumisani.

“Uh uh,” zegt Dudu. “Laten we naar buiten gaan naar de schommels.” Ze haalt haar hoed op en zet deze stevig op haar hoofd.

“Ah, alsjeblieft, Dudu?” zegt Dumisani.

“Hier, ik help je.”

Hij neemt Dudu’s hoed van haar hoofd, ballt deze op en legt hem in haar hand.

“Wijs met je andere hand naar het raam,” zegt hij. “Nu gooien vanuit je schouder.” Dudu haalt diep adem en gooit.

Haar hoed stijgt op, opent als een glijdende vogel, vliegt door het raam en verdwijnt.

“Ja!”

Dudu en Dumisani schreeuwen en heffen hun armen in overwinning.

“Juf!” roept Dudu naar juf Lethabo.

“Onze hoeden zijn uit het raam gevallen!”

Auteursvermelding