De vogels en de beesten hadden elkaar de oorlog verklaard. Er was geen enkel compromis meer mogelijk, dus bevochten ze elkaar op leven en dood. Het schijnt dat het geschil is ontstaan doordat de vossen de ganzen doodden met hun tanden. Maar ook de beesten hadden voldoende aanleiding voor het gevecht. Zo viel de adelaar constant de hazen aan en at de uil dagelijks muizen voor het diner.
Het was een verschrikkelijk gevecht met vele muizen en hazen als slachtoffers. Kippen en ganzen vielen bij bosjes en de overwinnaar van het moment stopte altijd even voor een feestmaal.
Nu had je de Familie Vleermuis die weigerde om openlijk een kant te kiezen. Zij waren nogal een politiek geslacht. Dus toen ze zagen dat de vogels aan de winnende hand waren, beschouwden zij zichzelf als vogels. Maar als het tij keerde, dan sloten ze zich onmiddellijk aan bij de beesten.
Toen de oorlog over was, werd het gedrag van de vleermuizen besproken op de vredesconferentie. Een dergelijk bedrog was onvergeeflijk. De vogels en de beesten sloten daarom de handen ineen om de vleermuizen te verdrijven. Sindsdien verbergt de Familie Vleermuis zich in donkere torens en verlaten grotten en vliegen ze alleen nog ‘s nachts.
Auteursvermelding
Aesopus was een vermoedelijk Griekse fabeldichter uit de zesde eeuw voor Christus, wereldberoemd om zijn korte verhalen waarin dieren menselijke eigenschappen krijgen om morele lessen te illustreren. Deze fabel verklaart op speelse wijze waarom vleermuizen schemerige schuilplaatsen opzoeken en alleen 's nachts verschijnen — een kenmerkend trekje van Aesopus' verklarende stijl.
