De ijdele kauw en zijn verloren veren

Samenvatting


De ijdele kauw en zijn verloren veren is een korte fabel van Aesopus over een zwarte kauw die zich laat verleiden door de prachtige verentooi van koninklijke pauwen. Vol jaloezie verzamelt hij gevallen veren en steekt ze tussen zijn eigen zwarte veren, in de hoop te worden aanvaard in hun wereld. Maar zowel de pauwen als zijn eigen soortgenoten doorzien zijn bedrog — en de kauw betaalt een pijnlijke prijs voor zijn hoogmoed en valse schijn.


Luister naar de audio



Lees online

Een kauw vloog per toeval over de tuin van de koning. Daar zag hij iets heel bijzonders, met verwondering en jaloezie keek hij naar de koninklijke Pauwen met hun prachtige verenkleed.

Nu was de zwarte Kauw niet een erg mooie vogel en ook niet erg verfijnd in gedrag. Maar hij had zichzelf overtuigd dat het enige wat hij nodig had om te passen in de verenging van de Pauwen, een mooie vacht als die van hen. Dus hij pakte wat gevallen veren van de Pauwen van de grond en stak ze tussen zijn eigen zwarte veren.

Gekleed in deze geleende opsmuk stapte hij verheven tussen de vogels van zijn eigen soort. Toen vloog hij naar de tuin met de Pauwen. Maar ze zagen al snel wie hij was. Boos om zijn bedrog, vlogen ze hem aan en plukte alle geleende veren van hem af, en ook een paar van zijn eigen veren.

THE VAIN JACKDAW

De arme Kauw keerde verdrietige terug naar zijn voormalige vrienden. Daar wachtte een andere onaangename verrassing op hem. Ze waren zijn superieure gedrag tegenover hen niet vergeten. En om hem te straffen, joegen ze hem weg met een regen van pikken en spotten.


Auteursvermelding

Aesopus was een legendarische Griekse fabeldichter, vermoedelijk levend rond de zesde eeuw voor Christus, wiens korte verhalen met dieren nog altijd wereldwijd worden gelezen. Deze fabel over de kauw en de pauwen is een van zijn meest treffende verhalen over de gevaren van ijdelheid en sociale nabootsing, en keert terug in talloze culturele tradities onder uiteenlopende titels.