Een leeuw en een ezel besloten om samen te jagen. In hun zoektocht naar prooi kwamen de jagers een aantal wilde geiten tegen in een grot en begonnen plannen te maken om ze te vangen. De ezel zou de grot in gaan en de geiten eruit jagen, terwjil de leeuw bij de uitgang zou staan om ze te vangen.
Het plan werkte perfect. De ezel was zo angstaanjagend in de grot, schoppend met zijn benen en zo hard balkend als hij kon, dat de geiten in paniek de grot uitrenden, en vielen ten prooi aan de leeuw.
De ezel kwam trots de grot uitlopen.
“Zag je hoe hard ze wegrenden?” zei hij.
“Ja, zeker”, antwoordde de leeuw, “en als ik jou en je soort niet zou kennen, was ik absoluut ook weggerend.”
Auteursvermelding
Aesopus was een oude Griekse fabeldichter, vermoedelijk levend in de zesde eeuw voor Christus, wiens verhalen al meer dan tweeduizend jaar worden doorverteld. Zijn fabels, waaronder De Ezel en de Leeuw, zijn kort maar scherp van toon en eindigen met een onuitgesproken of subtiele moraal over menselijke ijdelheid en zelfoverschatting.
