De Jongens en de Kikkers

Samenvatting


De Jongens en de Kikkers is een korte fabel van Aesopus over een onschuldig lijkend spelletje met gevaarlijke gevolgen. Een groep jongens gooit stenen over een vijver en geniet van het schouwspel, terwijl de kikkers die er wonen beven van angst. Het is de oudste en dapperste kikker die uiteindelijk zijn hoofd boven water steekt en de jongens aanspreekt — met een boodschap die eenvoudig maar indringend is: wat voor de een vermaak is, kan voor de ander het einde betekenen.


Luister naar de audio



Lees online

Op een dag speelden eens een paar Jongens aan de rand van een vijver waarin een familie Kikkers woonde. De Jongens vermaakten zich uitstekend door grote, platte stenen over de vijver gooien. Het leek wel alsof de stenen over het water sprongen.

Terwijl de stenen over het water scheerden, hadden de jongens het enorm naar hun zin. 

Maar de arme Kikkers, in de vijver, beefden van angst.

Eindelijk vatte de oudste en dapperste Kikker de moed op. Hij stak zijn hoofd uit het water en zei: “O, alsjeblieft lieve kinderen. Stop met dit wrede spelletje. Het is misschien wel leuk voor jullie maar het betekent voor ons de dood.”


Auteursvermelding

Aesopus was een Griekse fabeldichter uit de zesde eeuw voor Christus, wereldwijd bekend om zijn korte verhalen met een morele les. Deze fabel behoort tot zijn meest directe: de boodschap wordt niet via een moraal achteraf gegeven, maar door een karakter dat zelf het woord neemt — de dapperste kikker die zijn stem verheft namens de zwaksten.