De Dingen Die Er Echt Toe Doen

We gaan op reis. Ik vraag mama wat ik moet inpakken.

Ze zegt: ‘De dingen die er echt toe doen.’

We stoppen bij de molen voor het ontbijt. Het klimrek is zo leuk.

Ik vergeet mijn speeltje.

Ik ben verdrietig in de auto, maar Tando is blij.

‘Hoera! Nu kun je met mij spelen!’ zegt hij.

We stoppen bij een boerderij om wat dieren te bekijken.

Tando is zo hard op zoek naar een geit, dat een aap er met zijn koptelefoon vandoor gaat.

Hij is verdrietig in de auto, maar ik ben blij.

‘Hoera! Nu kun je met mij meezingen!’ zeg ik.

We stoppen bij een bulderende waterval.
We zijn zo opgewonden, we duwen en trekken.

Papa valt in het water, en zijn kaart ook.

Hij is verdrietig in de auto, maar mama is blij.

‘Hoera! Nu kan ik je helpen de weg te vinden!’ zegt ze.

We stoppen bij de straatverkoper om wat maïskolfjes te kopen.

Mama bukt zich om de beste uit te kiezen, maar haar bril valt en breekt.

Mama is verdrietig in de auto, maar papa is blij.

‘Hoera! Nu kunnen wij samen de weg vinden!’ zegt papa.

We stoppen op een oude heuvel om een ​​uitzicht over de vallei te krijgen. Papa maakt flauwe grapjes om ons te laten lachen voor de foto, maar…

…als we terug bij de auto zijn, start hij niet.

Iedereen houdt op met lachen.
‘Maak je geen zorgen…’ zegt mama. ‘We kunnen het nog steeds leuk hebben. Wij zijn de dingen die er echt toe doen.’

En zo hebben we het toch gezellig.

Door samen te spelen, te zingen en onze weg te vinden, genietend van de lekkerste lekkernijen.

Auteursvermelding