Lang geleden, in het bos van Happy-Land, konden vogels en bomen met elkaar praten.
Er was een vogelgezin met drie kinderen: Blauw, Roze en Geel.
Ze woonden allemaal op een grote wijze boom genaamd Mamango.
De stem van Mama Vogel was prachtig! Ze stond vroeg op om haar lied te zingen.
Maar er kwam een droogte over het land. Rivieren droogden op en bladeren vielen van de bomen.
Mamango dacht lang en hard na.
“Misschien moeten we de magische worm halen die regen brengt. Maar wie kan dat doen?”
“Ik zal gaan. Ik ben niet bang,” zei Mama Vogel.
Iedereen miste Mama Vogel en haar lied. Zou ze ooit de weg naar huis terugvinden?
“Wat als we Mama’s lied zingen?” vroeg Geel.
“Mama zei dat als we haar lied zingen, ze de weg terug zal vinden.”
“Maar ik weet niet hoe ik moet zingen!” huilde Roze.
“Heb je geprobeerd te zingen?” vroeg Mamango.
“Ik heb geprobeerd te zingen,” zei Geel. “Ik kan het je leren.”
Vroeg de volgende ochtend zong Geel Mama’s lied:
“Het is een mooie ochtend!
We worden wakker en stralen!”
En de regen begon te vallen.
Uiteindelijk sloten alle vogels zich bij Geel aan in het zingen.
Mama Vogel vond haar weg terug naar Happy-Land.
En vanaf dat moment zongen de vogels bij zonsopgang.
Auteursvermelding
Oorspronkelijk uitgegeven door Book Dash onder een Creative Commons-licentie BY 4.0. Dit boek kan gratis worden gelezen op https://bookdash.org/books/why-birds-sing-at-dawn en is gemaakt door: Joseph Kiugu (Designer), Joey Kok (Editor), Emmanuel Grebo (Illustrator), Zanele Dlamini (Writer)
