Op een hete dag zit de kleine Tone met de andere wolkendruppels en kijkt naar beneden vanuit de lucht. Alles ziet er zo interessant uit van hierboven in de wolken. De bomen lijken op kleine zachte groene ballen. De rivieren lijken op zilveren linten. De bergtoppen lijken op ijsbolletjes. De gebouwen lijken op kleine grijze doosjes.
“Wat is er nog meer daar beneden?” vraagt Tone aan haar vriendinnetje Nyunyu.
“Mijn papa zegt dat er mensen en dieren en bomen en auto’s zijn,” zegt Nyunyu.
“Wauw! Zo veel te zien!” zegt Tone.
Naarmate de dag vordert, stijgt hun vriend de Zon hoger en hoger aan de hemel totdat Tone, Nyunyu en de andere druppels haar niet meer kunnen zien.
Meneer Wind komt voorbij en fluit een zachte, zoete melodie.
Hij blaast Tone, Nyunyu en hun druppelvrienden van hun wolk.
“Brr!” zegt Tone.
Het wordt erg koud.
BRRRR!
Meneer Wind blijft fluiten en Tone, Nyunyu en de andere druppels vallen op een andere wolk.
BRRRR!
Ze stuiteren van de wolk en vallen dan ver, ver naar de aarde.
“Zie mij vallen, Nyunyu. Ik ga sneller dan jij!” zegt Tone, en ze racet met Nyunyu om te zien wie de snelste is.
Ze vallen langs wolken en vogels en zeer hoge gebouwen.
Omlaag,
omlaag,
omlaag gaan ze.
Sneller en sneller.
“Kijk daar, Tone. Wat is dat?” zegt Nyunyu.
“Hmm, ik zie rood en oranje, geel en groen, blauw en paars,” zegt Tone.
“Het lijkt op een grote bal!” zegt Nyunyu.
“Het lijkt op een regenboog!” zegt Tone.
Zoef!
Omlaag,
omlaag,
omlaag vallen ze.
“Woeiiii!”
Auteursvermelding
Oorspronkelijk uitgegeven door Book Dash onder een Creative Commons-licentie BY 4.0. Dit boek kan gratis worden gelezen op https://bookdash.org/books/tones-big-drop en is gemaakt door: Musonda Kabwe (Illustrator), Robyn Daly (Designer), Monique Whitaker (Editor), Edna Gicovi (Writer)
