De Regenboogwolk

Lang geleden, in het land van de Zulu, was koning Jama ka Ndaba zeer machtig, wijs, rechtvaardig en vriendelijk.

Maar hij had geen kinderen en maakte zich zorgen dat hij geen erfgenaam zou hebben. Hij bad en deed offers aan de goden, maar er gebeurde niets.

Op een nacht, terwijl de koning sliep, kwam een heks te voorschijn in een droom. “De goden hebben je smeekbede gehoord, en de koningin zal tweelingen baren. Eén zal de Zulu-natie regeren en de ander zal magische krachten hebben,” zei de heks.

De tweelingen Mkabayi en Mmama werden geboren, maar de koningin huilde om Mkabayi omdat de wet zei dat de eerstgeboren tweeling aan de goden moest worden aangeboden. Toen de koning het verdriet van de koningin zag, zei hij: “Vanaf vandaag, wanneer er tweelingen worden geboren, zullen beide baby’s leven.” Het volk vierde feest, maar niet iedereen was blij met de nieuwe wet van de koning.

De kleine meisjes groeiden prachtig op. Op een dag had Mkabayi een stokgevecht en versloeg ze een jongen die kinderen pestte. “Ga weg, jij vervloekte meid!” zei de jongen.

“Kom terug, Mkabayi!” Mkabayi huilde en rende het bos in, waar de angstaanjagende geesten, Hoofdkop en Lange Tom, woonden.

Mmama stond in stilte en sloot haar ogen. De magische band tussen de tweelingen leidde Mmama naar haar zus.

“Niemand wil met me spelen, ik ben vervloekt!” huilde Mkabayi. “Ik wil met je spelen,” zei Mmama.

“We zullen vanavond een heerlijk diner hebben, Lange Tom,” zei Hoofdkop.

“Je kunt geen geesten doden met een stok!” lachte Lange Tom.

“Wat dacht je hiervan?” zei Mmama terwijl ze haar hand opstak.

“Wat dacht je hiervan?” zei Mmama terwijl ze haar hand opstak.

De donder bulderde en bliksem trof de geesten, terwijl een regenboogwolk de meisjes beschermde.

“Hoe heb je dat gedaan?” vroeg Mkabayi.

“Op dezelfde manier als jij die jongen versloeg!” zei Mmama.

De meisjes gingen blij naar huis, wetend dat ze elkaar konden beschermen, wat er ook gebeurde.

Auteursvermelding