De bruiloft van de vis en de kip

Er was eens een kip genaamd Cikizwa, die een wees was.

Op een dag was Cikizwa op zoek naar voedsel toen ze een mol uit zijn hol zag komen. Ze begon tegen de mol te praten, maar hij negeerde haar.

Tranen stroomden over Cikizwa’s gezicht, en dus verontschuldigde de mol zich voor het kwetsen van haar gevoelens.

Toen kocht hij wat frisdrank en broodjes. Ze aten en dronken samen, en daarna voelden ze zich allebei veel gelukkiger.

Vanaf die dag werden de mol en Cikizwa goede vrienden. De vrienden omhelsden elkaar vaak stevig. Ze hielden van elkaar en zorgden voor elkaar.

Op een avond nam Cikizwa afscheid van haar vriend en ging naar huis. Die nacht had Cikizwa een droom.

Ze hoorde de stem van haar moeder vragen: “Wanneer gaat Cikizwa trouwen?”

“Oh, ik moet gedroomd hebben,” zei Cikizwa toen ze wakker werd.

Nu, op de plek waar Cikizwa woonde, was er een wrede olifant.

De olifant zei vaak echt onvriendelijke dingen tegen Cikizwa om haar ongelukkig te maken. Op een ochtend, toen Cikizwa de olifant begroette, negeerde hij haar en zei: “Ha, ha, ha! Ga weg, wees! Wat wil je van mij? Je bent zo mager. Het is alsof je niet genoeg maïs hebt gegeten!” Cikizwa was gebroken van verdriet.

Op weg naar huis ontmoette ze Gusha Bhoqo. Zodra ze het vriendelijke schaap zag, vertelde ze hem wat haar dwars zat. Ze vertelde hem wat de olifant tegen haar had gezegd.

Gusha troostte de kip en hij kon haar zelfs een beetje laten glimlachen. Toen nodigde Gusha Cikizwa uit om bij hem thuis te komen eten. Ze hadden een smakelijke bonenschotel als avondeten. Daarna danste Cikizwa vrolijk met de familie Gusha terwijl de muziek speelde. Ze danste zo veel dat ze het stof deed opvliegen en al haar problemen vergat!

De volgende dag regende het. Het regende zo hard dat veel dieren door de nabijgelegen rivier werden meegesleurd. Cikizwa was veilig in haar kleine hokje omdat haar vader slim genoeg was geweest om een afvoer te bouwen, zodat het hokje niet overstroomde.

Maar Cikizwa voelde zich erg verdrietig over wat er met sommige van haar vrienden was gebeurd.

Toen de regen stopte, verschenen er mooie, kleurrijke bloemen en er was een koele bries. Cikizwa was buiten aan het genieten van de zonneschijn toen ze de olifant zag hinken en luid huilen. Vriendelijke Cikizwa belde snel een ambulance.

Toen de ambulance arriveerde, kreeg de olifant de hulp die hij nodig had. Zijn been werd verbonden en hij kreeg een injectie om de pijn te verlichten. Zodra de olifant zich beter begon te voelen, bedankte hij Cikizwa voor haar vriendelijkheid.

Toen zei hij: “Cikizwa, mijn kind, verander nooit wie je bent. Blijf iedereen respecteren en liefhebben.”

Enige tijd later ging Cikizwa naar de rivier om plezier te hebben. Er waren al een paar mensen en dieren daar. Sommigen van hen waren aan het vissen en de gevangen vis werd daarna geroosterd en opgegeten.

Cikizwa merkte een mooie vis op, en ze ontdekte dat zijn naam Gumbi was.

Gumbi en Cikizwa leerden elkaar kennen en werden snel vrienden. Cikizwa besloot zelfs om te stoppen met het eten van vis uit respect voor Gumbi.

Sommige andere dieren lachten hen uit en zeiden: “Hoe kunnen een vis en een kip vrienden zijn?”

Maar Gumbi en Cikizwa kon het niets schelen. Ze werden nog hechter. Gumbi leerde Cikizwa hoe ze moest zwemmen en duiken, en Cikizwa leerde Gumbi hoe hij in het zand naar voedsel kon zoeken.

Uiteindelijk vroeg Gumbi Cikizwa om met hem te trouwen. Cikizwa stemde onmiddellijk in. Samen besloten ze om hun huwelijk de volgende zaterdag te vieren op een plek die ze allebei mooi vonden, nabij de rivier.

Hun trouwdag arriveerde. De zon scheen brandend heet. Wat een geweldige bruiloft was het!

Het dierenkoor zong prachtig. Leguanen, walvissen, krokodillen, zeehonden, haaien, dolfijnen, schapen, vee, honden, antilopen, hazen, stekelvarkens, waterslangen en andere dieren zongen allemaal in harmonie samen.

Auteursvermelding