E.M. Wilmot-Buxton

E.M. Wilmot-Buxton was een Britse schrijfster die aan het begin van de twintigste eeuw actief was en zich specialiseerde in het toegankelijk maken van mythologie en legenden voor een breed publiek. Zij is vooral bekend om haar heldere en levendige naverwtellingen van Noordse mythen, waarmee zij complexe kosmologische verhalen omzette in begrijpelijke en meeslepende proza.

Haar werk richt zich sterk op de rijke wereld van de Germaanse en Scandinavische mythologie. In Het verhaal van de Noormannen over hoe alles begon neemt zij de lezer mee naar de tijd vóór de schepping van de wereld, toen er slechts een gapende schemerige kloof bestond — een beeld dat rechtstreeks teruggaat op de Oudnoorse bronnen zoals de Edda. Wilmot-Buxton wist deze oeroude kosmogonie te vertellen met een gevoel voor dramatiek en sfeer dat de mythische ernst van het materiaal recht doet.

Een ander treffend voorbeeld van haar vertelkunst is Hoe Thor’s Hamer werd verloren en gevonden, waarin de machtige god Thor zijn onmisbare wapen Miölnir kwijtraakt aan de gevreesde Vorst-reuzen. Het verhaal combineert spanning en humor op een manier die kenmerkend is voor de oorspronkelijke Noordse verhaaltraditie, en Wilmot-Buxton reproduceert die toon met gevoel voor de bron.

Wilmot-Buxton behoorde tot een generatie Britse auteurs die rond de eeuwwisseling van de negentiende naar de twintigste eeuw mythologie en volksverhalen wilden ontsluiten voor een groter publiek, mede onder invloed van de groeiende wetenschappelijke interesse in de Oudnoorse literatuur. Haar naverwtellingen worden gekenmerkt door een heldere stijl, aandacht voor de dramatische kern van elk verhaal en respect voor de bronnen. Daarmee heeft zij een blijvende bijdrage geleverd aan de popularisering van de Noordse mythologie in de Engelstalige — en via vertalingen ook de Nederlandstalige — wereld.