Geweldige Daisy!

Er was eens, op een kleine boerderij vlakbij een klein dorp, een klein kipje genaamd Daisy.

“Wanneer ik groot ben, wil ik hoog, hoog de lucht in vliegen,” zei Daisy.

Maar alle andere kippen lachten haar uit.

“Je bent zo raar,” zeiden ze. “We willen niet meer met je spelen.”

“Daisy, we kunnen allemaal onze vleugels flapperen, maar het is heel moeilijk voor kippen om te vliegen,” vertelde Mama haar.

Daisy wilde niet opgeven.

Elke dag oefende ze alleen, flap flap flap, flapte ze met haar vleugels.

Flap, flap, flap, ze flapte met haar vleugels, maar ze kon niet van de grond komen.

Terwijl ze oefende, stelde ze zich voor dat ze hoog de lucht in vloog en naar de kippen beneden keek.

Ze stelde zich voor dat ze voorbij de mussen en de zwaluwen vloog.

“Wow!” zouden de vogels zeggen. “Een kip die kan vliegen!”

Dus … Flap, flap, flap, elke dag flapte Daisy met haar vleugels.

Ze kwam van de grond, maar viel weer naar beneden.

“Ik ga nooit vliegen!” huilde Daisy tegen Mama. “De anderen hebben gelijk.”

“Daisy, jij bent anders dan de andere kippen. Zij willen niet vliegen, maar jij wel! Je kunt het,” zei Mama.

De volgende dag klom Daisy naar de top van het kippenhok en flap, flap, flap, flapte ze met haar vleugels.

Ze vloog de lucht in en flapte met haar vleugels … en flapte met haar vleugels … en flapte met haar vleugels en …

BAM!

De andere kippen lachten hardop.

“Ha ha ha! We zeiden het je! Kippen kunnen niet vliegen!”

Maar de volgende dag klom Daisy nog hoger, helemaal naar de top van de hut.

Flap, flap, flap, flapte Daisy met haar vleugels.

Ze vloog de lucht in en flapte met haar vleugels … en flapte met haar vleugels … en flapte met haar vleugels en …

Ze bleef vliegen!

De wind onder haar vleugels werd sterker en ze vloog hoger en hoger!

De mussen en de zwaluwen zeiden: “Geweldig! Een vliegende kip!”

En de andere kippen wilden net als zij zijn.

Ze zeiden: “Oh Daisy, je bent geweldig!”

Auteursvermelding