Carlo Collodi

Carlo Collodi (właściwie Carlo Lorenzini) był włoskim pisarzem i dziennikarzem, urodzonym w 1826 roku we Florencji. Tworzył w drugiej połowie XIX wieku i zasłynął przede wszystkim jako autor literatury dla dzieci, choć przez większą część życia zajmował się publicystyką i tłumaczeniami. Jego miejsce w historii literatury światowej jest niepodważalne — Collodi stworzył jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci fikcyjnych wszech czasów.

Największym i najbardziej trwałym dziełem Collodiego pozostaje historia drewnianego pajacyka, opublikowana pierwotnie w odcinkach na łamach „Giornale per i Bambini” w latach 1881–1883. Pinokio opowiada o starym stolarzu Dżepetcie, który wyciosuje z magicznego drewna lalkę — i ku swojemu zdumieniu odkrywa, że ta potrafi mówić, chodzić i myśleć. Drewniany chłopiec wyrusza w świat pełen pokus, niebezpieczeństw i surowych lekcji moralnych. Jego nos, który rośnie z każdym kłamstwem, stał się jednym z najbardziej ikonicznych symboli w literaturze dziecięcej na całym świecie.

Narracja Collodiego wyróżnia się połączeniem baśniowego humoru z wyraźnym dydaktycznym przesłaniem. Autor nie stroni od dramatycznych zwrotów akcji ani od konsekwencji, jakie spotykają bohatera za nieposłuszeństwo i lenistwo. Świat przedstawiony w jego opowieści jest barwny, ale nie pozbawiony grozy — pełen oszustów, zaczarowanych krain i postaci, które wystawiają Pinokia na próbę. Właśnie ta mieszanina przygody, morału i wyobraźni sprawiła, że dzieło Collodiego przetrwało próbę czasu.

Carlo Collodi zmarł w 1890 roku we Florencji, zanim jeszcze zdążył w pełni zobaczyć, jak ogromny wpływ wywarła jego twórczość na kulturę popularną. Jego historia o drewnianym chłopcu doczekała się niezliczonych adaptacji teatralnych, filmowych i literackich na całym świecie, w tym słynnej animacji studia Disney. Collodi pozostaje symbolem włoskiej literatury dla dzieci XIX wieku i jednym z pionierów nowoczesnej bajki wychowawczej.