Oscar Wilde

Oscar Wilde (1854–1900) był irlandzkim pisarzem, poetą i dramaturgiem, jednym z najwybitniejszych twórców epoki wiktoriańskiej. Urodził się w Dublinie i odebrał gruntowne wykształcenie klasyczne w Oksfordzie, gdzie rozwinął swój charakterystyczny styl — błyskotliwy, ironiczny i nasyconymi paradoksami. Wilde zasłynął przede wszystkim jako mistrz epigramatu i komediopisarz, lecz jego proza, a zwłaszcza baśnie, stanowią równie ważną część jego spuścizny literackiej.

W swoich baśniach Wilde łączył piękno języka z głębokimi treściami moralnymi i społecznymi. Pisał o miłości, poświęceniu, ludzkiej próżności i niesprawiedliwości świata. Jego opowieści są skierowane zarówno do dzieci, jak i do dorosłych, ponieważ pod warstwą poetyckiego języka kryją się refleksje na temat ludzkiej natury. Doskonałym przykładem jest baśń Szczęsliwy Książę, w której złoty posąg i mała jaskółka razem poświęcają wszystko, by ulżyć cierpieniu ubogich mieszkańców miasta — historia pełna liryzmu, smutku i bezinteresownej dobroci.

Wilde opublikował dwa zbiory baśni: The Happy Prince and Other Tales (1888) oraz A House of Pomegranates (1891). Obok tytułowej historii znalazły się w nich opowiadania takie jak The Selfish Giant, The Nightingale and the Rose czy The Star-Child — wszystkie utrzymane w podobnym tonie: lirycznym, melancholijnym, a zarazem głęboko humanistycznym. Wilde czerpał inspirację z tradycji baśniowej Hansa Christiana Andersena, nadając jej jednak własny, wyrafinowany szlif estetyczny.

Twórczość Wilde’a wpisuje się w nurt estetyzmu, który głosił prymat piękna w sztuce i życiu. Mimo upływu ponad stu lat jego baśnie i opowiadania nie straciły nic ze swojej siły wyrazu. Pozostają świadectwem talentu pisarza, który potrafił połączyć elegancję formy z autentycznym współczuciem dla ludzkiego losu — i właśnie to czyni go jednym z nieprzemijających głosów literatury światowej.